Chainalysis: İtalya, USDC hakimiyetindeki piyasada tokenleştirilmiş ABD Hazine varlıklarında yüzde 29,9 ile lider

İtalya, tokenleştirilmiş ABD borcunda en büyük payı elinde tutuyor

İtalya, coğrafi konuma göre tespit edilen tokenleştirilmiş ABD Hazine tahvili değerinin yüzde 29,9'unu elinde tutuyor ve bu alanda herhangi bir ülkenin ulaştığı en büyük paya sahip. Rakam, Chainalysis'in 2026 Kuzey Amerika raporunda yer alıyor. Portekiz yüzde 18,8 ile ikinci sırada, Singapur yüzde 18,2 ile üçüncü sırada; ABD merkezli yatırımcılar yüzde 10,5 ile ancak dördüncü sırada kalıyor. Yani borcu ihraç eden ülkenin kendisi, bu pazarda üç farklı yabancı pazarın gerisinde. Tokenleştirilmiş Hazine tahvilleri, ABD devlet tahvillerinin blok zinciri üzerinde temsil edilen biçimleri ve bu pazar, 1 Temmuz 2026'da sona eren 12 aylık dönemde yüzde 125 büyüyerek 6,86 milyar dolardan 15,42 milyar dolara yükseldi. ABD devlet borcu, zincir üzerindeki en büyük gerçek dünya varlığı konumunda; bu da Hazine tahvillerini tokenleştirilmiş gerçek dünya varlıkları arasında toplam kilitli değerin en büyük bloğu yapıyor. Bu ürünlerde BlackRock'un BUIDL fonu, ağustos ayı sonunda yeniden ilk sıraya yerleşti. Raporun temel iddiası şu: tokenleştirilmiş Hazine tahvilleri ve stablecoin (sabit değerli kripto para) satın alan yabancı yatırımcılar, ABD borcuna yeni bir talep katmanı ekliyor. Ülkeler arası dağılım ise dengesiz. Japon yatırımcılar, coğrafi olarak tespit edilen sahiplerin yüzde 16,4'ü ile hiçbir ülkenin ulaşmadığı bir orana sahip; ancak değerdeki payları yalnızca yüzde 0,4. Chainalysis bu uçurumu şöyle okuyor: pazarı küçük bir grup büyük yabancı yatırımcı yönlendiriyor, çevrelerinde ise daha küçük pozisyonlar kuran geniş bir perakende tabanı oluşuyor. Tokenizasyon, perakende erişimi aslında mümkün kılan unsur: minimum işlem büyüklüğünü düşürüyor ve ABD aracı kurum hesabı zorunluluğunu ortadan kaldırıyor. Böylece Lizbon'da ya da Singapur'da yaşayan bir yatırımcı, toptan ölçekli bir enstrümanı doğrudan satın alabiliyor; tokenleştirilmiş hisse senedi ürünlerini ayakta tutan erişim modeli de zaten bu. Peki yatırımcılar bu tokenları aldıktan sonra ne yapıyor? Çoğunluk bunları teminat olarak sunmak yerine kasada tutuyor. Tokenleştirilmiş Hazine tahvillerine karşı borç verme, dönem içinde yüzde 23 geriledi ve gerçek dünya varlığı kredilerinde küçülen tek kategori oldu. Rapor, para akışına ilişkin sonucunu açık biçimde ortaya koyuyor: ABD dışında bir yatırımcı tokenleştirilmiş Hazine ürünü satın aldığında, borç kazancı Washington'un oluyor, alıcının kendi hükümetinin değil.

USDC 73,3 milyar dolara ulaştı, euro tokenları geride kaldı

Stablecoinler, aynı yabancı talep için ikinci bir kanal açıyor. Stablecoin, bir fiat (devlet parası) para birimine sabitlenmiş token anlamına geliyor; burada sabitlenen para ABD doları. Amerikan ihraççılarının çıkardığı bu tokenler ise büyük ölçüde kısa vadeli ABD devlet borçlarıyla destekleniyor. Raporun not ettiği döngü şu: yurt dışında satın alınan dolar stablecoinleri de aynı borcun talebini besliyor. Sektördeki dolar hakimiyeti neredeyse tam. Dolar tokenları, tüm stablecoin emir defteri hacminin yüzde 99,1'ini taşıyor; euro tokenlarının payı ise yalnızca yüzde 0,45. AB'nin Kripto Varlıkları Piyasaları (MiCA) düzenlemesi euro ihraççılarının zeminini güçlendirmiş olsa da, euro tokenları hâlâ geriden geliyor. Aynı dolar tokenları, ödeme mutabakatının da temelini oluşturuyor; bu alan PayFi olarak biliniyor. Dolar tarafındaki ölçek, Circle'ın kendi açıklamasında net biçimde görülüyor: şirket, çeyrek sonunda dolaşımdaki USDC miktarını 73,3 milyar dolar olarak bildirdi; bu, bir yıl öncekinin yüzde 19 üzerinde. ABD merkezli ihraççı Circle, bu para akışının tam merkezinde oturuyor. Kanada örneği, dolar tercihlerinin yerel para piyasasını ne hale getirdiğini gösteriyor. Haziran 2026 itibarıyla stablecoinler, Kanada doları emir defterindeki işlemlerin yüzde 44'ünü oluşturuyordu; on iki ay önce bu oran yüzde 30'ydu. USDC bu payın başını çekti, Kanada doları tokenları ise hacim yönünden daraldı. Kanada Web3 Konseyi Yönetici Direktörü Morva Rohani, bu dönüşümü Kanada açısından bir kayıp olarak çerçeveliyor: Ona göre dolar stablecoin alımları, Kanada borcunun aksi halde yakalayabileceği talebi ABD devlet borcuna yönlendiriyor ve karar alıcılar da bu eğilimi yakından izliyor. Ottawa, alternatiflerin önünü açmak için yasal zemini hazırlamış durumda. Kanada Stablecoin Yasası 26 Mart 2026'da Kraliyet Onayı alarak yürürlük mevzuatına girdi ve Kanada doları cinsinden tokenlara kapıyı açtı; ne var ki eksiksiz çerçeve hâlâ destekleyici düzenlemelerin yayınlanmasını bekliyor. Bugün itibarıyla Kanada doları tokenları, ABD rakiplerinin yanında çok küçük bir tablo çiziyor. Raporun değerlendirmesi de bu yönde: yerli alternatiflerin farkı kapatması için yalnızca yeni mevzuat değil, gerçek pazar benimsemesi gerekiyor.

Raporun iki yarısı, yan yana okunduğunda tek bir para akışı anlatıyor. Yabancı tasarruflar, ABD devlet borcuna iki zincir üstü kapıdan ulaşıyor: BlackRock'un BUIDL'i gibi tokenleştirilmiş Hazine fonları ve USDC gibi dolar stablecoinleri. İkinci kanalın büyüklüğünü, ihraççının kendi açıkladığı 73,3 milyar dolarlık dolaşım rakamı doğruluyor. Euro tokenlarının yüzde 0,45'lik emir defteri payı, MiCA'nın henüz pazarın gerçekte ne satın aldığını değiştirmediğini gösteriyor; mart ayında yasalaşan Kanada Stablecoin Yasası da yalnızca yasal iznin talep yaratmadığını kanıtlıyor. Euro ve Kanada doları tokenları gerçek birer benimseme kazanana dek, borca yönelik zincir üstü talebin marjinal birimi, Lizbon'daki bir perakende hesaptan gelse de Singapur'daki bir hazine masasından gelse de, hep aynı yöne bakıyor: Washington'a.